Frank’s Weblog

In de maanden na de cruise is er veel gebeurd. Op 16 september 2008 overleed mijn vriend Jan van Noortwijk. We organiseerden de uitvaart, ruimden zijn woning uit en regelden administratieve zaken. Een intensieve periode.

In november werd duidelijk dat Barbara ernstig ziek was. Onze hoop was gevestigd op een behandeling, die medio december zou starten. Door medicatie had Barbara tot die ingreep nog veel energie en heeft ze veel zaken afgerond. Helaas bleek vlak na de ingreep dat er geen hoop meer was op genezing. Vanaf zaterdag 27 december was ze weer thuis. Haar laatste week hebben we haar zo goed mogelijk thuis verzorgd. Op zaterdag 3 januari 2009 is ze overleden en op donderdag 8 januari begraven na een indrukwekkende dankdienst in een volle kerk (zie rouwkaart).

Hierbij wil ik iedereen bedanken voor alle blijken van medeleven tijdens haar ziekte en na haar overlijden. De vele kaarten, bloemen, emails, gebeden en positieve gedachten zorgen dat we ons gedragen voelen door alle warmte en vriendschap.

Ook wil ik de Thuiszorg Zorg Balans bedanken voor de ondersteuning die zij ons hebben geboden in de laatste week van Barbara’s leven.
Zeer professioneel en zorgvuldig, maar ook warm en liefdevol.
Ze zijn ons tot grote steun geweest in het proces van afscheid nemen en sterven van Barbara.

Nu is het aan ons de opdracht om iets van Barbara’s optimisme, vrolijkheid, opgewektheid en rotsvast geloof verder uit te dragen naar de mensen om ons heen.

Dinsdagavond weer een goede show: in ca 50 min allerlei muziek van Elvis Presley tot Michael Jackson live gezongen met goede dans. De uitvoeringen waren allemaal verrassend, net even anders dan je de nummers kent. En ieder blokje van nummers weer in totaal nieuwe setting: andere kostuums, ander decor. In het theater kunnen naar mijn schatting ergens tussen de 1000 en 1500 mensen: het is dus een écht theater. Voor alle decors gaat het podium tot de bodem van de 8e verdieping. De orkestbak voor het live cruise orkest gaat tot de 3e verdieping.

Woensdag zijn we al in Skagway als wij uit bed komen. Na het ontbijt wandelen we het stadje in en slaan aan het shoppen voor souvenirs. Het dorpje Skagway is ontstaan in de tijd van de Gold Rush rond 1898. Hier kwamen de goudzoekers aan land om via de Whitepass naar het goud in Klondike (in de Yukon) te gaan. Na aankomst op het schip gesport en de sauna ontdekt!

Donderdag staat Juneau op het programma. Na het ontbijt gaan we hier dus aan land. Juneau is de hoofdstad van Alaska. Ook hier is het één en al toerisme, maar gelukkig hebben we de inkopen al gedaan. We besluiten om hoog te gaan met een kabelbaantje naar Mt Roberts. Vanaf hier hebben we (door de wolken) een prachtig uitzicht over de omgeving. Als we weer afdalen begint het te regenen. Het is dan ook tijd om terug te keren naar het schip.

Vrijdag varen we de hele dag. Eerst volgen we een back-stage rondleiding door het theater. De shows worden speciaal voor een schip geschreven. De cast studeert de show in twee maanden in, in Hollywood en vervolgens voeren ze de show 6 maanden uit. Daarna kunnen ze verlengen of voor een ander schip een andere show gaan instuderen.

’s Middags hebben we mooi de gelegenheid om weer te gaan sporten en naar de sauna te gaan. ’s Avonds is er voor de tweede keer een formal diner. We tutten ons dus weer helemaal op. Na het diner is de slotshow.

Zaterdag stappen we weer terug in de werkelijkheid. De cruise is over. Na het ontbijt gaan we super georganiseerd weer van boord. Onze koffer hebben we vrijdagavond al ingeleverd. En volgens een strak schema in kleuren en cijfers gaan iedereen van boord. Na de douane formaliteiten hebben we een busshuttle naar onze huurauto en begint het laatste deel van onze vakantie.

Gisteravond een leuke show van een multi instrumentalist / imitator (Bryan G o.i.d), die veel bekenden uit de popmuziek erg leuk weet te immiteren en te persifleren.

Vandaag ontbijt op de kamer. De eieren en spek hebben we maar afbesteld, we eten al veel te veel, maar wat we wél kregen was erg lekker en ruim genoeg.

Tijdens het ontbijt kijken we op de TV al naar de beelden vanaf het navigatie dek. We hebben een binnenhut (o nee, een hut heet hier “stateroom”) en kunnen dus niet uit het raampje kijken. Meestal is dat niet erg omdat je toch bijna niet in je stateroom bent. Maar vandaag varen we naar de Hubbard Glacier, waar we om ca 10:00 uur aankomen. Via TV kunnen we dus volgen hoever we zijn. Een native commentator vertelt over de gletsjer, het ijs en de verhalen er omheen. Via de intracom wordt iedereen opgeroepen om naar buiten te gaan om dit fenomeen te bewonderen.

Zodra we het ontbijt op hebben gaan we dus ook naar buiten, naar het helicopterdek op de voorplecht. Het is ca 5 graden Celcius en het motregent ijzig. We varen door smeltend ijswater met ijsblokken. Vlak voor de gletsjer ligt het schip een uurtje stil, zodat iedereen de gletsjer goed op zich kan laten inwerken en foto’s en films kan maken (zie ook mijn foto’s). Je hoort het ijs van de gletsjer kraken: de white thunder. Af en toe breekt er met luid geraas een stuk af. Erg indrukwekkend. Voor mij was dit één van de redenen om deze reis te maken. Missie 100% geslaagd. Jammer van de regen en de mist, maar je kan niet alles hebben.

De middag wordt gevuld met eten en luieren. Vanavond staat er weer een show op het programma!

Hierbij een kaartje met de globale route van onze cruise tot nu toe.

Zaterdag vroeg opgestaan om de bus te halen die ons via de ferry naar de haven van Vancouver brengt. Het is druk bij de bussen, maar gelukkig hebben we vooraf gebeld, dus we hebben nog een plaats.
Vertrek 9:45, Ferry van Swartz Bay 11:00, Aankomst Tsawassen 12:35, Aankomst Ballantyne Pier 13:30.
De overtocht van Victoria naar Vancouver is altijd prachtig, zo tussen de eilandjes door. We zitten lekker op het dek uit de wind en in de zon. De koffers kunnen we overigens al downtown Victoria inleveren en we zien ze pas weer terug in onze hut.

Bij aankomst op Ballantyne Pier begint het protocol om in het schip te komen:
- security check
- inchecken voor cruise
- douane USA (wachttijd ca 60 min, met lemonade en cookies)
- aanboord om ca 15:00
- ontruimingsoefening om 16:15
- vertrek schip om 17:00

Het is een behoorlijke logistieke operatie om zoveel (ca 2000?) mensen met hun bagage aan boord te krijgen, maar alles loopt vrij soepel (afgezien van het lange wachten op de douane).
Tussen het aanboord gaan en de ontruimingsoefening doen we een eerste verkenningsrondje op het schip.
Het schip is groot. Er zijn 13 verdiepingen. Wij zitten op de vierde en daar is ook de centrale hal. Vandaar af kijk je 10 verdiepingen omhoog.

Om 17:30 worden we verrast met Champagne en aardbeien-in-chocola (als onderdeel van het ‘Classic Romance Package’). Erg lekker en omdat de wijn alcoholvrij is, drinkt Barbara lekker mee.

Om 18:00 mogen we aan tafel om te eten. We delen de tafel met Bob en Linda uit Alberta.
3 Gangen met keuze uit een uitgebreid menu, vlees, vis, vegetarisch en gezond (all inclusive, water/koffie/thee gratis, drank moet betaald worden).

Na het eten doen we nog een uitgebreid rondje over het schip. Er is vanalles.
Zondagochtend om 9:00 uur (we hebben nog niet eens ontbeten) gaan we naar de interdenominal worship service.
De leider van het activiteitenteam gaat hier voor in een korte dienst. Daarna ontbijt. Vervolgens een rondje op het dek voor de frisse lucht. Om 12.00 uur Port & Shop info in het theater. Een commercieel verhaal, over waar je diamanten en goud kan kopen. Tijd voor de lunch dus.

Na de lunch gelezen, thee gedronken, omgekleed voor formal dinner. Vooraf aan dinner portretfoto’s laten maken.
Tijdens diner worden we bediend door Leroy en John, twee jongens uit India, die als echte gastheren optreden en het ons zo veel mogelijk naar de zin willen maken.
Na diner: ontvangst door de captain met champagne (of iets anders), met hapjes.
Daarna show met allemaal nummers uit musicals.
Zo’n cruise ervaring is een behoorlijke aanslag op de maag: hij krijgt veel te verwerken. Zelfs als je probeert niet al te gretig aan te vallen is er constant zoveel lekkers te eten dat het toch al gauw weer te veel wordt. Om te drinken zijn koffie, thee, Ice tea, ijswater en lemonade gratis, voor de rest moet bijbetaald worden.

Maandag ochtend is iedereen opgewonden: we komen bij onze eerste aanlegplaats Icy Strait Point bij het dorpje Hoonah (Alaska). Bij de aanlegplaatsen is vooral de vraag: heb je excursies geboekt en zo ja welke. Om te beginnen: wij hebben geen excursies geboekt. Ze kosten veel geld en je vraagt je af of het wel de moeite waard is. Anderen kijken al vol verwachting uit naar hun flightseeing en de tribal shows.
Omdat we bij Icy Strait Point niet aan kunnen leggen, gaan we met tenderbootjes aan land (dit zijn de reddingssloepen, die nu als verbindingsbootjes worden gebruikt). 2500 mensen aan land brengen is een logistieke uitdaging, maar alles loopt gesmeerd. Aan land aangekomen zijn we eigenlijk blij dat we geen excursie hebben geboekt. Lekker wandelen in de buitenlucht. 2,5 km vanaf haventje naar dorpje en weer 2,5 km terug. En nog een stukje langs het strand en door het regenwoud. Het is lekker uitgebreid samen buiten te wandelen in de frisse buitenlucht. Op een miezerbuitje na is het droog. En voor een indruk van wat we zien kan je de foto’s weer bekijken. In de loop van de middag gaan we weer aan boord van het schip en eten toch weer teveel lekkers…

Donderdag na het ontbijt nog wat door de stad gewandeld, neusdruppels gekocht (nu voor Barbara). Verder Macy’s (zo iets als Bijenkorf, veel Calvin Klein) en Nordstrom (vgl V&D) bezocht. Helaas geen electronica afdelingen…
Seattle is een goede stad om duur te shoppen. Veel merk winkels (Louis Vutton, Adidas, Banana Republic, etc), maar ook speciaal zaken met urban en andere alternatieve kleding. Tijdens een kop koffie op een terrasje raken we in gesprek met een Amerikaanse die in Seattle is voor een conferentie over faciliteiten voor voetgangers en fietsers. Ze is jaloers op de Nederlandse situatie waar veel op dit gebied wordt gedaan. In de VS is het al lastig om fietsfaciliteiten bespreekbaar te maken bij nieuwbouwprojecten. En in bestaande gebieden wordt bijna niets gedaan.
Ze hoopt dan ook op een nieuwe president en wat haar betreft komt die niet van de republikeinen.

’s Middags met de Victoria Clipper naar Victoria. Deze katamaran achtige boot vaart de afstand van 118 km (hemelsbreed) in nog geen drie uur, met een snelheid van ca 55 km/uur. Door het goede weer een mooi uitzicht over het water, al is het vanachter een raampje. Op het achterdek waait het wel erg hard door de hoge snelheid.

In Victoria worden we opgewacht door oom Jan. Tussen de aankomst in de haven en in de auto stappen zit nog eens 45 min. door bagage- en douane activiteiten. ’s Avonds weer bijgepraat met de familie en de was gedaan, zodat alles weer schoon is voor de cruise.

Vrijdag een mooi rondje in de buurt van Victoria gereden. Eerst naar Bear Mountain, een luxe golf resort met hotels en mooi gelegen appartementen. Daarna lunch in een restaurantje checkerd flags, geheel gewijd aan autoraces. Vervolgens Brenda en haar gezin bezocht. Lekker druk omdat er ook nog een stel day-care kinderen zijn. Maar erg leuk om iedereen weer eens even te zien.

Morgen gaan we met de bus/boot naar Vancouver waar we aan boord van het cruiseschip “Serenade of the Seas” gaan. Cruiseschepen staan bekend om slechte kwaliteit internet verbindingen tegen absurd hoge tarieven. Verwacht dus even geen updates deze week.