• Paulo Coelho: De weg naar het zwaard
  het eerste boek dat ik heb gelezen, de weg naar Santiago als een reis vol spirituele oefeningen
• Shirley MacLaine: Voettocht naar Santiago de Compostella
  een esoterisch, zweverig boek over haar spirituele ervaringen op de weg naar Santiago
• Cees Nooteboom: De omweg naar Santiago
  een cultureel, historisch verslag van jaren van omzwervingen van Nooteboom door Spanje

Het laatste boek is het dikste boek en volgens mij verreweg het mooiste. Dit boek gaat niet alleen over de reis naar Santiago, maar beschrijft jaren van omzwervingen door Spanje. Daarbij verdiept Cees Nooteboom zich uitvoerig in de literatuur, de geschiedenis, de cultuur, de architectuur, kortom in de achtergronden van alles wat hij onderweg zoal tegenkomt. Daarbij is Nooteboom een enorm beeldend verteller, je ziet voor je wat hij beschrijft. Voor mij was het goed om dit boek te lezen ná mijn reis naar Santiago. Ik kon hiermee herinneringen aan mijn reis ophalen, maar bovenal werden nu heel veel zaken verklaard die ik onderweg wel opgemerkt had, maar niet kon plaatsen.

Met het sluiten van dit boek heb ik het gevoel dat ik ook een beetje mijn reis afsluit.
Tijdens mijn reis heb ik voor mezelf overwogen of ik door moet gaan in mijn werk zoals ik dat nu doe, of dat ik voor de theologie moet kiezen. De keuze is gevallen op het eerste: ik ga met vernieuwde energie verder in mijn huidige werk. Om daarin nieuwe inspiratie te krijgen ben ik deze week begonnen met een opleiding: MSc IT Architecture.

Maar helemaal kan ik het Santiago boekwerk toch niet sluiten: een oud-collega van me is met vrouw en vrienden onderweg en brengen daarvan dagelijks verslag uit via een website Fietsen naar Compostela.
Door mee te lezen leef ik mee en beleef ik mijn reis weer een beetje opnieuw.

Klik hier om de diashow te bewonderen, zodat je niet steeds zelf hoeft door te klikken.
Ga om de foto’s per stuk te bekijken naar Frank’s Foto Album.

Veel plezier ermee.

Vrijdagochtend ben ik nog even naar het Obradoiro plein gefietst om daar deze foto bij de kathedraal te laten maken. Daarna naar het vliegveld gefietst (ca 10 km). Daar mijn ligfiets netjes ingepakt in een fietshoes van de fietsvakantiewinkel. Helaas werd mijn ligfiets zo niet geaccepteerd: hij zou en moest in een doos (die overigens voor slechts 5 euro verkrijgbaar was). Protesteren hielp niet, hij ging niet mee als ie niet in een doos zat (Iberia).
Dat betekende nog een flinke demontage klus. Enigszins gefrustreerd heb ik mijn fiets vergaand gesloopt en alles in de doos (21 cm breed, 80 cm hoog, 138 cm lang) gekieperd. En uiteindelijk zat alles erin en kon ik inchecken. Ik was wel erg blij dat ik al vier uur voor vertrek op het vliegveld was en ruim de tijd had om mijn fiets vliegklaar te krijgen.
Over het overgewicht (40 kg ipv 20 kg) werd gelukkig met geen woord gerept (ze kunnen hiervoor ook nog 12 euro per kilo rekenen).

De vlucht (via Madrid) verliep verder prima, en om 21:30 landden we op Schiphol. Daar werd ik tot mijn verrassing opgewacht door de familie-fan-club, compleet met spandoek. Het duurde nog een half uur voordat de bagage op de banden kwam, maar daarna kon het feestje beginnen. Bij een Schipholbar een hapje en drankje genomen en daarna naar huis.
Dankzij Soetec BV (Tiemen bedankt!) had Barbara de beschikking over een bestelbusje en kon de fiets in de doos mee.

De fiets heb ik zaterdag weer enigszins in elkaar gezet en zondag hebben we ook nog even rustig aan gedaan.
Vandaag (maandag) zijn we weer volop aan het plannen wat we deze maand nog gaan doen. We gaan niet meer op vakantie, maar nog wel wat bezoekjes brengen aan vrienden. En een dagje sauna staat ook al gepland.

Zondag een zonnige, volle, feestelijke dag in Santiago. Eerst naar het pelgrimsmuseum geweest. Een museum over de historie van de pelgrimstochten naar Santiago en de ontwikkeling van de route naar Santiago. Leuk detail: op kaarten van pelgrimswegen staat in Nederland vaak wel Haarlem vermeld, maar Amsterdam niet!

Daarna naar de pelgrimsmis. Hierin wordt vermeld hoeveel pelgrims uit welke landen zijn aangekomen en waar vandaan ze vertrokken zijn. Na de mis even koffie gedronken en daarna snel terug naar de volgende mis, omdat hierin het wierrookvat zou worden gebruikt. In de kathedraal van Santiago kent men de traditie van het zwaaien met het wierrookvat. Het vat is ongeveer anderhalve meter hoog en wordt aan een lang touw vanuit de nok van de kerk gehangen en door 4 mannen zo door de kerk gezwaaid, over de hoofden van de aanwezigen. Vroeger had dit vooral een praktische reden: de pelgrims sliepen boven op de balustrades van de kerk en dat wilde weleens niet zo fris ruiken…
Nu is het volgens mij vooral een spectakel dat iedereen in Santiago toch eenmaal moet hebben meegemaakt (en ik dus ook…).

Na de kerkdiensten maar eens een stukje gaan wandelen. Op de kaart bleek een stadswandeling aangegeven te zijn door allerlei parken net buiten het centrum. Het is een mooie wandeling en onderweg is ook het e.e.a. aan moderne architectuur te bewonderen. Weer in het centrum een Nederlander ontmoet die ook op de fiets was gekomen, maar er wat meer moeite mee heeft gehad dan ik. Hij was net met vervroegd pensioen, maar rookte er ook stevig op los. Hij heeft dan ook bij beklimmingen regelmatig moeten afstappen, omdat het te steil werd.

Nog even voor sluitingstijd (18:00) het San Martin Monestario bekeken. Weer een prachtige kerk, veel beelden, barok altaarstuk, mooi houtsnijwerk, etc.
Voor 21:00 kan je bijna nergens een maaltijd krijgen, maar gelukkig kennen ze hier de tapas om de honger te stillen, uiteraard vergezeld van enige wijn. Daarna uitgeput maar eens een verlate siesta gehouden, totdat ik het feest weer hoor losbarsten.

Buiten blijkt een grote truck/vrachtwagen te rijden, met daarop een Braziliaanse band, die opzweepende carnavalsmuziek speelt. Om de truck heen een enthousiast dansende menigte. Bij het park aangekomen gaat de stadsverlichting uit en barst een enorme vuurwerkshow los. Een fantastisch spektakel. Als dit voorbij is speelt de band nog even als afscheid. Nog even over de kermis gewandeld en veel te laat naar bed.

Maandag dus uitgeslapen en rustig Padron gefietst. In dit stadje is ooit het scheepje met het lichaam van de apostel Jacobus aangespoeld en onder het altaar van de kerk is de meerpaal te zien, waaraan het scheepje is vastgelegd.
Na Padron doorgefietst naar Noia en daar een hotelletje gezocht.

Dinsdag doorgefietst naar Fisterra (oftewel Finisterre = einde van de wereld). Dit kaap bij dit visserdorpje werd in vroeger tijden beschouwd als het einde van de wereld, verder kon je niet gaan… Ook hier weer een hotel gezocht, omdat fietsers pas na 17:00 in de Albergue worden toegelaten. Na het menu del dia (vissoep en gebakken vis) een siesta gehouden en gaan wandelen naar de Cabo Finisterre, nog 3 km verderop. Een wandeling langs de weg, ik had ook kunnen fietsen, maar vond het wel lekker om even te lopen en zo het einde van het einde te bereiken. Het is een prachtig gebied. Erg groen, mooie natuur en uitzicht over de baai. Bij de kaap aangekomen ook uitzicht over de oceaan. De kaap blijkt erg in trek. In de eerste plaats pelgrims. Voor hen zijn speciale plekken aangelegd om hun spullen te verbranden. Een aantal pelgrims verbranden hier ook iets, een t-shirt, sokken, of zo iets. Zo kan je symbolisch je oude leven achter je laten. Ik heb daar geen behoefte aan en zoek een rustige steen, geniet van het uitzicht en mijmer wat na over de afgelopen weken. En tegelijk realiseer ik me nu dat ik nu niet meer verder kan, ik kan alleen nog maar terug. Een raar idee.
Nu 5 weken onderweg en totaal 2681 km gefietst (2565 km tot Santiago).

De St Jacobsschelpen kan je hier niet uit zee halen, daarvoor is het te diep en te stijl, maar ze zijn hier wel te koop. Dus voor 2 euro ben ik voor de bijl gegaan.

Terug gelift naar Fisterre, ik had geen zin om nog eens langs de weg te lopen…
Fisterre doet me denken aan IJmuiden. Een constante vislucht en de hele nacht door het gekrijs van meeuwen. Ondanks dat uitstekend geslapen.

Vanochtend de bus genomen naar Santiago. De bus neemt max maar 4 fietsen mee, maar gelukkig waren er totaal maar 3, dus geen probleem.
Aangekomen in Santiago mijn eerste technische probleem: mijn ketting breekt!
Het gebeurt 3 huizen voorbij één van de twee fietsenmakers van Santiago. Nu heb ik de ketting zelf gemaakt (lang leve het HEMA fiets-setje), maar het was wel erg handig om na afloop even mijn handen te kunnen wassen.
Hierna het hotel weer opgezocht en de stad ingegaan. Hier blijkt het alweer feest: deze week is er een clownsfestival en die clowns geven overdag allemaal straatoptredens. Dus ook deze laatste dagen hoef ik me niet te vervelen.
Maar vrijdag wil ik toch echt naar huis! Barbara, ik ben er bijna!

Eind van de middag de kathedraal bekeken, het beeld van Jacobus omarmt en stilgestaan bij de schrijn met wat zijn botten zouden zijn…
Vervolgens het museum van de kathedraal bekeken. Een onoverzichtelijk complex, maar daardoor weer erg indrukwekkend.
Santiago is overigens nog in feestsfeer vanwege de feestdag van Santiago op 25 juli.

Morgen (zondag) is de dagelijkse pelgrimsmis. Die moet ik natuurlijk ook meemaken.
Verder is Santiago een drukke levendige stad met veel souvenirshops en restaurantjes en bezoekers vanuit de hele wereld.

De komende dagen nog naar Fisterra en Santiago verder bekijken.
En vrijdag weer naar huis, ik heb er al erg veel zin in om weer echt thúis te komen.

Maar nu eerst feesten!