En daarom zeg ik…
Het is verkiezingstijd. Politici zijn niet van het scherm te slaan. Allemaal elkaar echoend, handig wegduikend, spelletjes spelen, popi-jopie uithangen, programma’s presenteren, reagerend op elkaars loze uitspraken en verkiezingsretoriek. Uitgedaagd en uitgemolken door presentatoren, die de uitspraken van de ander van een half uur geleden op het andere net weer oprakelen en weer aan een andere politicus een uitspraak vragen. Iedereen herhaalt elkaar, het buitenlands nieuws is kennelijk totaal niet meer belangrijk.
En dan natuurlijk nog de dagelijkse opiniepeilingen en politieke barometers, waar iedereen dan natuurlijk weer op moet reageren.
Bij vorige verkiezingen is het me nooit opgevallen, dus moet het iets van deze verkiezingen zijn: het in iedere zin gebruiken van ‘wij zeggen…’ of ‘… maar ik zeg …’.
Wat is dit voor taal? Ik denk er dan meteen bij: ja, ja dat zeg je nu wel, maar doe je dat straks ook, meen je wat je zegt?
Doet me denken aan een lied:
Is wat je zegt wel echt? Is wat je doet wel goed?
Laat wat je zegt en doet echt zijn en goed!
Hij die wel “ja Heer” zegt, maar daarna “nee Heer” doet,
die handelt toch wel echt zoals het niet moet.
En hij die “nee Heer” zegt, maar daarna “ja Heer” doet,
die handelt niet zo slecht, die doet wel goed.
Maar hij die “ja Heer” zegt en dan ook “ja Heer” doet,
die spreekt en handelt goed, die is oprecht.
En daarom zeg ik … zeg maar de komende dagen maar even niets meer…
Geen Reacties tot nu toe ↓
Er zijn nog geen reacties...Wees de eerste door het formulier hieronder in te vullen.
Schrijf een reactie