Frank’s Weblog

Sinds 1989 ga ik iedere 4 jaar naar een U2 concert. En dit jaar staat (voor mij als 5e U2-concert) de Vertigo tour op het programma. Omdat ik tijdens het optreden in de Amsterdam-ArenA in Frankrijk hoop te fietsen heb ik samen met een vriend een busreisje van Rotterdam naar Gelsenkirchen geboekt. We hebben veldplaatsen en staan ergens rond de middenstip.
In het voorprogramma treden op The Thrills en Feeder. De laatste band spreekt me wel aan. Gedegen muziek, goed naar U2 geluisterd en leuk contact met het publiek.

Om 21:00 barst dan eindelijk U2 los. Al gauw merk ik dat het genieten beter gaat met een propje van een servetje in je oren. Ik volg dus het voorbeeld van anderen en maak mijn eigen oordopjes. Dan kan ik gaan genieten. De show zit strak in elkaar. Wat ons wel opvalt is dat de heren er ook wat ouder uit gaan zien. De groeven in het gezicht lijken een zekere vermoeidheid uit te stralen. Maar muzikaal klopt het allemaal prima en valt er veel te genieten van nieuwe interpretaties van de vele overbekende hits van de afgelopen 25 jaar. En natuurlijk de nodige nummers van hun laatste CD “How to Dismantle an Atomic Bomb”.

Over de volle breedte van het podium staat een enorm plasma-scherm waarop beelden, symbolen, teksten en lichteffecten worden uitgestort. Linksboven en rechtsboven van dit megascherm staan nog 2 minder grote schermen waarop live-videobeelden van de Bono, The Edge, Larry and Adam te zien zijn. Er wordt begonnen en afgesloten met hun meest recente hit “Vertigo”.

Bono is optimistisch over de toekomst en Gerhard Schroder wordt bedankt voor zijn bijdrage aan de kwijtschelding van schulden van Afrikaanse landen. Maar ook wordt hem de suggestie meegegeven om op de golfbaan met zijn collega wereldleiders verdere stappen te zetten voor hulp aan dit continent.

In “Sunday Bloody Sunday” wordt Abraham gevraagd om zijn zonen (Moslims, Joden en Christenen) tot de orde te roepen en ze in vrede te laten samenleven. Dit wordt gesymboliseerd door Bono’s hoofdband met daarop de halve maan, de davidsster en het kruis.

Voorafgaand aan “One” lopen de eerste 6 artikelen van de Universele Verklaring van de Rechten van de mens over het scherm en worden door een vrouw via video voorgelezen.
Het publiek reageert enthousiast op al deze boodschappen. Maar je hebt er ook fans bij die na afloop de buschauffeur gewoon dronken toebrallen: “Hé buschauffeur, we gaan je bussie slopen”. Maar dat is gelukkig slechts een enkeling en de terugreis verloopt rustig (ik kan tenminste zo’n 2 uur slapen).

U2 is een grootse band, dat nog eens wordt versterkt door het charisma van Bono. In de nu al meer dan 25 jaar dat ze bestaan weten ze zich steeds te vernieuwen. Hierdoor blijven ze muzikaal en tekstueel hoogstaand. En hun positieve boodschap van vrede en gerechtigheid wordt gehoord van een nieuwe generatie tienerfans, tot op niveau van de wereldleiders.